გოგირდის აბანოების მექისეები
ტფილისური მასაჟის ხელოვნება
თბილისის გოგირდის აბანოები ქალაქის ისტორიული იდენტობის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ელემენტია. გადმოცემის თანახმად, V საუკუნეში მეფე ვახტანგ გორგასალმა აღმოაჩინა თბილი წყაროები, რამაც ქალაქის დაარსებას ჩაუყარა საფუძველი. სახელწოდება „თბილისი“ მომდინარეობს სიტყვიდან „თბილი“.
XIX საუკუნისთვის გოგირდის აბანოები ჰიგიენის სივრცესთან ერთად მნიშვნელოვანი სოციალური ინსტიტუტი გახდა — ადგილი, სადაც ხდებოდა რიტუალები, შეხვედრები, თერაპიული პროცედურები და საზოგადოებრივი ურთიერთობები. ამ სივრცეში მოღვაწეობდნენ მექისეები — მაღალკვალიფიციური აბანოს მასაჟისტები, რომლებიც ცნობილი იყვნენ ძლიერი და ინტენსიური ტექნიკით. აღწერილობების მიხედვით, მათი პრაქტიკა მოიცავდა ღრმა წნევით მასაჟს, სახსრების მანიპულაციას და ზოგჯერ სხეულზე დადგომით ზეწოლის გამოყენებას.
XIX–XX საუკუნის მიჯნაზე შექმნილი ფოტოგრაფიული მასალა ასახავს როგორც აბანოების არქიტექტურულ გარემოს, ასევე მექისეების პრაქტიკას. ეს გამოსახულებები ინახავს ტრადიციას, რომელიც აერთიანებდა თერაპიას, ხელობასა და წარმოდგენით ელემენტებს ქალაქის ურბანულ ქსოვილში.
