ვლადიმერ ბარკანოვი (დაახლ. 1834–1892) იყო XIX საუკუნის მეორე ნახევარში კავკასიაში მოღვაწე ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ფოტოგრაფი. თავდაპირველად ქუთაისში, მოგვიანებით კი ტიფლისში (თბილისში) მოქმედი ბარკანოვი ასახავდა ურბანულ პანორამებს, არქიტექტურულ ძეგლებს, ეთნოგრაფიულ სცენებსა და თავის ეპოქის მნიშვნელოვან ისტორიულ მოვლენებს.
1870–1875 წლებში იგი იყო საფრანგეთის ფოტოგრაფიის საზოგადოების წევრი და რეგისტრირებული იყო როგორც ქუთაისელი ფოტოგრაფი. 1872 წელს მოსკოვის პოლითექნიკურ გამოფენაზე წარადგინა კავკასიის ხედების 163 ფოტო და გელათის მონასტერში დაცული ძველი აღთქმის ქართული ხელნაწერების ფოტოსერია. 1873 წელს ვენის მსოფლიო გამოფენაზე მიიღო დამსახურების სერტიფიკატი.
იმავე წელს ტიფლისში გახსნა თანამედროვე ფოტოსტუდია ერევნის მოედანზე, რომელიც აღჭურვილი იყო ევროპული ტექნიკით. სტუდიაში მუშაობდა მხატვარი, რომელიც პორტრეტებს ზეთით, აკვარელითა და ანილინის საღებავებით აფერადებდა.
1877–1878 წლების რუსეთ–თურქეთის ომის დროს ბარკანოვი კავკასიის ფრონტზე სამხედრო კორესპონდენტად მსახურობდა. მისი ნამუშევრები გამოირჩევა დოკუმენტური სიზუსტითა და დახვეწილი კომპოზიციით, განსაკუთრებით ლანდშაფტისა და არქიტექტურის ფოტოგრაფიაში.
ვლადიმერ ბარკანოვი გარდაიცვალა თეირანში 1892 წელს. მისი ნამუშევრები ინახება საქართველოს მნიშვნელოვან კოლექციებში, მათ შორის თბილისის ლიტერატურულ მუზეუმში.
კოლექცია წარმოადგენს ბარკანოვის ფოტოების კურატორულად შერჩეულ ნაკრებს, რომელიც ასახავს XIX საუკუნის საქართველოსა და კავკასიას.
კურატორი: გიორგი გერსამია