გიგო გაბაშვილი (1862–1936) ქართული რეალისტური ფერწერის ერთ-ერთი გამორჩეული წარმომადგენელია. მისი მდიდარი შემოქმედებითი მემკვიდრეობა ნათლად ასახავს მხატვრის ურყევ ერთგულებას რეალისტური პრინციპებისადმი.
გიგო გაბაშვილი სწავლობდა სანქტ-პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში (1880–1886), ბატალისტ ვილევალდეს კლასში. შემდგომ, 1894–1899 წლებში, იგი სწავლას აგრძელებდა მიუნხენის სამხატვრო აკადემიაში, სადაც მჭიდრო ურთიერთობა ჰქონდა ცნობილ ბატალისტ ფრანც რუბოსთან. რუბო მრავალი წლის განმავლობაში მუშაობდა ტფილისში რუსული იარაღის მუზეუმის დაკვეთების შესრულებაზე.
1922 წელს გიგო გაბაშვილი მიწვეულ იქნა პროფესორად ახლად დაარსებულ თბილისის სამხატვრო აკადემიაში, სადაც მოღვაწეობდა სიცოცხლის ბოლომდე (1936).
1930-იანი წლების რამდენიმე ფოტოსურათზე მხატვარი გამოსახულია თბილისის სამხატვრო აკადემიის სტუდენტებთან ერთად. აღნიშნული ფოტოები დაცულია მისი მოწაფის, მერი მიქელაძის ოჯახის არქივში.
შემონახულია ასევე მე-19 საუკუნის გიგო გაბაშვილის ატელიეს ფოტოსურათები, რომლებიც წარმოაჩენს მხატვრის ინტერესებს, გემოვნებასა და სამუშაო გარემოს. მისი სახელოსნო ხშირად იქცეოდა ფოტოგრაფებისა და ვიზუალური კულტურის მკვლევრების ინტერესის საგნად. კავკასიური ხედების სერიის ავტორმა, ფოტოგრაფმა ა. ენგელმა, საკუთარ ნამუშევრებში ჩართო გიგო გაბაშვილის ატელიეს ხედებიც.
ატელიე მდებარეობდა სასახლის ქუჩაზე, ალექსანდრე როინაშვილის ფოტოგრაფიის სახელოსნოს ზევით, ქართველ თავადაზნაურობის სახლში. ატელიეს ინტერიერების გარდა, ალექსანდრე როინაშვილს ეკუთვნის გიგო გაბაშვილის ერთ-ერთი გამორჩეული პორტრეტიც.
გიგო გაბაშვილისგან ხატვის გაკვეთილებს იღებდა ცნობილი ფოტოგრაფი ედუარდ კლარი, რომელიც განსაკუთრებული ინტერესითა და სიზუსტით აფიქსირებდა მხატვრის ნაცნობი ატელიეს ინტერიერებს.